marreggiàre

 
mar|reg|già|re
pronuncia: /marredˈʤare/
verbo intransitivo

(AVERE)
agricoltura lavorare il campo con la marra


Indicativo presente:  io marreggio, tu marreggi
Passato remoto:       io marreggiai, tu marreggiasti
Participio passato:        marreggiato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

marrancio (s. masch.)
marrano (s. masch.)
marranzano (s. masch.)
marrascura (s. femm.)
marrata (s. femm.)
marreggiare (v. intr.)
marrella (s. femm.)
marrello (s. masch.)
marrettare (v. trans.)
marrismo (s. masch.)
marritta (s. femm.)
marritto (s. masch.)
marrobbio (s. masch.)
marrobio (s. masch.)
marrocchinaio (s. masch.)
marrocchinare (v. trans.)
marrocchino (agg. e s. masc.)
marron 1 (s. masch.)
marron 1 (agg.)
marron 2 (agg. e s. masc.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis