orticàia

 
or|ti|cà|ia
pronuncia: /ortiˈkaja/
sostantivo femminile

regionale nell'uso toscano: luogo infestato da ortiche

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE orticaia orticaie
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE orticaia

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE orticaie

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

ortica (s. femm.)
orticaccio (s. masch.)
orticacea (s. femm.)
Orticacee (sost femm. pl.)
orticaceo (agg.)
orticaia (s. femm.)
orticaiese (agg.)
orticaiese (s. masch. e femm.)
orticaio (s. masch.)
orticale (s. femm.)
orticante (agg.)
orticaria (s. femm.)
orticarico (agg.)
orticarismo (s. masch.)
orticato (agg.)
orticazione (s. femm.)
orticheggiare (v. trans.)
orticheto (s. masch.)
ortichiere (s. masch.)
orticino (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis