orticàio

 
or|ti|cà|io
pronuncia: /ortiˈkajo/
sostantivo maschile

terreno pieno di ortiche

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE orticaio orticai
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE orticaio
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE orticai
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Orticacee (sost femm. pl.)
orticaceo (agg.)
orticaia (s. femm.)
orticaiese (agg.)
orticaiese (s. masch. e femm.)
orticaio (s. masch.)
orticale (s. femm.)
orticante (agg.)
orticaria (s. femm.)
orticarico (agg.)
orticarismo (s. masch.)
orticato (agg.)
orticazione (s. femm.)
orticheggiare (v. trans.)
orticheto (s. masch.)
ortichiere (s. masch.)
orticino (s. masch.)
ortico (agg.)
orticolo (agg.)
orticoltore (s. masch.)


---CACHE--- 2

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis