pungentézza

 
pun|gen|téz|za
pronuncia: /punʤenˈtettsa/
sostantivo femminile

raro l'essere pungente; mordacità, sarcasmo

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE pungentezza pungentezze
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE pungentezza

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE pungentezze

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

pungellato (agg.)
pungello (s. masch.)
pungente (part. pres.)
pungentezza (s. femm.)
pungere (v. trans.)
pungersi (v. pron. trans e intr.)
pungetto (s. masch.)
pungevolezza (s. femm.)
pungi– (pref.)
pungibove (s. masch.)
pungibue (s. masch.)
pungicare (v. trans.)
pungicato (part. pass.)
pungiculo (s. masch.)
pungigliare (v. trans.)
pungigliato (part. pass.)
pungigliato (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis