rècto 
rèc|to
pronuncia: /ˈrɛkto/
sostantivo maschile

la parte anteriore di un foglio, di una moneta o medaglia, contrapposta al verso o rovescio

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE recto recto
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE recto
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE recto
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

recrudescenza (s. femm.)
recruitment (s. masch.)
rectite (s. femm.)
rectius (avv.)
recto (s. masch.)
rectorite (s. femm.)
recubare (v. intr.)
recubato (part. pass.)
recubito (s. masch.)
reculare (v. intr.)
recupera (s. femm.)
recuperabilità (s. femm.)
recuperamento (s. masch.)
recuperante (part. pres.)
recuperante (s. masch. e femm.)
recuperare (v. trans.)
recuperarsi (v. pron. intr.)


---CACHE--- 3

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android