recùbito

 
re|cù|bi|to
pronuncia: /reˈkubito/
sostantivo maschile

1 lo stare sdraiato a lungo, specialmente per malattia

2 la posizione distesa del corpo durante il riposo

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE recubito recubiti
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE recubito
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE recubiti
FEMMINILE —

permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

rectius (avv.)
recto (s. masch.)
rectorite (s. femm.)
recubare (v. intr.)
recubato (part. pass.)
recubito (s. masch.)
reculare (v. intr.)
recupera (s. femm.)
recuperabilità (s. femm.)
recuperamento (s. masch.)
recuperante (part. pres.)
recuperante (s. masch. e femm.)
recuperare (v. trans.)
recuperarsi (v. pron. intr.)
recuperato (part. pass.)
recuperatore (s. masch.)
recuperatores (s. masch. pl.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis