ringuainàre, ringuainàre


rin|gua|i|nà|re, rin|guai|nà|re
pronuncia: /ringwaiˈnare/, /ringwajˈnare/
verbo transitivo

rimettere nella guaina

Indicativo presente:  io ringuaino, tu ringuaini
Passato remoto:       io ringuainai, tu ringuainasti
Participio passato:        ringuainato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

ringrugnire (v. intr.)
ringrugnirsi (v. pron. intr.)
ringrugnito (part. pass.)
ringrullire (v. trans e intr.)
ringrullito (part. pass.)
ringuainare (v. trans.)
ringuainato (part. pass.)
ringuattare (v. intr.)
ringuattarsi (v. pron. intr.)
ringuattato (part. pass.)
ringuattino (s. masch.)
ringuiggiare (v. trans.)
ringurgitare (v. intr.)
ringurgitare (v. trans.)
ringurgitato (part. pass.)
–rinia (suff.)
riniacea (s. femm.)
Riniacee (sost femm. pl.)
rinico (agg.)
rinide (s. masch.)


3

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis