rubricàrio

 
ru|bri|cà|rio
pronuncia: /rubriˈkarjo/
sostantivo maschile

bibliologia lo stesso, ma meno comune, che rubrica

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE rubricario rubricari
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE rubricario
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE rubricari
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

rubra (s. femm.)
rubrene (s. masch.)
rubreserina (s. femm.)
rubrica (s. femm.)
rubricare (v. trans.)
rubricario (s. masch.)
rubricato (part. pass.)
rubricatore (s. masch.)
rubricatrice (s. femm.)
rubricazione (s. femm.)
rubrichista (s. masch. e femm.)
rubricista (s. masch. e femm.)
rubrico (agg.)
rubrite (s. femm.)
rubro (agg.)
rubro– (pref.)
rubrocurcumina (s. femm.)
rubroglaucina (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis