trincèra

 
trin|cè|ra
pronuncia: /trinˈʧɛra/
sostantivo femminile

variante arcaica di trincea

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE trincera trincere
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE trincera

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE trincere

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

trincato 1 (part. pass.)
trincato 2 (agg.)
trincatore (s. masch.)
trincatura (s. femm.)
trincea (s. femm.)
trincera (s. femm.)
trinceramento (s. masch.)
trincerare (v. trans.)
trincerarsi (v. pron. intr.)
trincerato (part. pass.)
trincerista (s. masch.)
trincerone (s. masch.)
trincettata (s. femm.)
trincetto (s. masch.)
trinchetta (s. femm.)
trinchettina (s. femm.)
trinchetto (s. masch.)
trincia– (pref.)
trinciabietole (s. masch.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis