trincatóre

 
trin|ca|tó|re
pronuncia: /trinkaˈtore/
sostantivo maschile

familiare scherzoso chi trinca volentieri, beone, bevitore assiduo

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE trincatore trincatori
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE trincatore
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE trincatori
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

trincarello (s. masch.)
trincarino (s. masch.)
trincata (s. femm.)
trincato 1 (part. pass.)
trincato 2 (agg.)
trincatore (s. masch.)
trincatura (s. femm.)
trincea (s. femm.)
trincera (s. femm.)
trinceramento (s. masch.)
trincerare (v. trans.)
trincerarsi (v. pron. intr.)
trincerato (part. pass.)
trincerista (s. masch.)
trincerone (s. masch.)
trincettata (s. femm.)
trincetto (s. masch.)
trinchetta (s. femm.)
trinchettina (s. femm.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis