trincàta

 
trin|cà|ta
pronuncia: /trinˈkata/
sostantivo femminile

bevuta abbondante

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE trincata trincate
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE trincata

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE trincate

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

trincante (s. masch.)
trincare 1 (v. trans e intr.)
trincare 2 (v. trans.)
trincarello (s. masch.)
trincarino (s. masch.)
trincata (s. femm.)
trincato 1 (part. pass.)
trincato 2 (agg.)
trincatore (s. masch.)
trincatura (s. femm.)
trincea (s. femm.)
trincera (s. femm.)
trinceramento (s. masch.)
trincerare (v. trans.)
trincerarsi (v. pron. intr.)
trincerato (part. pass.)
trincerista (s. masch.)
trincerone (s. masch.)
trincettata (s. femm.)


---CACHE--- 2

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis