trinceraménto

 
trin|ce|ra|mén|to
pronuncia: /trinʧeraˈmento/
sostantivo maschile

1 atto, effetto del trincerare, del trincerarsi

2 luogo trincerato

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE trinceramento trinceramenti
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE trinceramento
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE trinceramenti
FEMMINILE —

permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

trincato 2 (agg.)
trincatore (s. masch.)
trincatura (s. femm.)
trincea (s. femm.)
trincera (s. femm.)
trinceramento (s. masch.)
trincerare (v. trans.)
trincerarsi (v. pron. intr.)
trincerato (part. pass.)
trincerista (s. masch.)
trincerone (s. masch.)
trincettata (s. femm.)
trincetto (s. masch.)
trinchetta (s. femm.)
trinchettina (s. femm.)
trinchetto (s. masch.)
trincia– (pref.)
trinciabietole (s. masch.)
trinciafoglia (s. masch.)


---CACHE--- 3

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis