paventàre

 
pa|ven|tà|re
pronuncia: /pavenˈtare/
verbo transitivo e intransitivo

1 aver paura

2 temere

Indicativo presente:  io pavento, tu paventi
Passato remoto:       io paventai, tu paventasti
Participio passato:        paventato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Proverbi


senza la preghiera nulla si deve fare e con la preghiera nulla paventare



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

pavarolese (s. masch. e femm.)
pavé (s. masch.)
pavefatto (agg.)
paventamento (s. masch.)
paventare (v. trans e intr.)
paventato (part. pass.)
pavento (s. masch.)
paventoso (agg.)
pavenza (s. femm.)
pavera (s. femm.)
pavere (v. intr.)
pavesaio (s. masch.)
pavesamento (s. masch.)
pavesare (v. trans.)
pavesata (s. femm.)
pavesato (part. pass.)
pavese 1 (agg.)
pavese 1 (s. masch. e femm.)


3

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis