diburràre

 
di|bur|rà|re
pronuncia: /diburˈrare/
verbo transitivo

arcaico togliere il burro dal latte

Indicativo presente:  io diburro, tu diburri
Passato remoto:       io diburrai, tu diburrasti
Participio passato:        diburrato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

dibucaina (s. femm.)
dibucciamento (s. masch.)
dibucciare (v. trans.)
dibucciarsi (v. pron. intr.)
dibuccio (s. masch.)
diburrare (v. trans.)
dibutilamina (s. femm.)
dibutilammina (s. femm.)
dibutile (s. masch.)
dibutilftalato (s. masch.)
dibutilsebacato (s. masch.)
dibutilurea (s. femm.)
dibutirrina (s. femm.)
dibutossimetano (s. masch.)
dica (s. femm.)
dicace (agg.)
dicacità (s. femm.)
dicacodile (s. masch.)
dicadere (v. intr.)
dicadimento (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis