duofisìsmo 
du|o|fi|sì|smo
pronuncia: /,duofiˈzizmo/
sostantivo maschile

teologia affermazione della duplice natura, divina e umana di Cristo, in quanto contemporaneamente Dio e uomo

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE duofisismo duofisismi
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE duofisismo
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE duofisismi
FEMMINILE

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

duodenostomia (s. femm.)
duodenotomia (s. femm.)
duodì (s. masch.)
duodinamismo (s. masch.)
duodiodo (s. masch.)
duofisismo (s. masch.)
duoi (agg. num. card.)
duolo (s. masch.)
duomila (agg. num. card.)
duomilia (agg. num. card.)
duomito (s. masch.)
Duomito (s. masch.)
duomo (s. masch.)
duopentodo (s. masch.)
duopolio (s. masch.)
duopsonio (s. masch.)
duo–sol (s. masch.)
duoteismo (s. masch.)
duotelismo (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android