duofisìsmo

 
du|o|fi|sì|smo
pronuncia: /,duofiˈzizmo/
sostantivo maschile

teologia affermazione della duplice natura, divina e umana di Cristo, in quanto contemporaneamente Dio e uomo

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE duofisismo duofisismi
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE duofisismo
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE duofisismi
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

duodenostomia (s. femm.)
duodenotomia (s. femm.)
duodì (s. masch.)
duodinamismo (s. masch.)
duodiodo (s. masch.)
duofisismo (s. masch.)
duoi (agg. num. card.)
duolo (s. masch.)
duomila (agg. num. card.)
duomilia (agg. num. card.)
duomito (s. masch.)
Duomito (s. masch.)
duomo (s. masch.)
duopentodo (s. masch.)
duopolio (s. masch.)
duopsonio (s. masch.)
duo–sol (s. masch.)
duoteismo (s. masch.)
duotelismo (s. masch.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis