imbrattamùri

 
im|brat|ta|mù|ri
pronuncia: /im,brattaˈmuri/
sostantivo maschile e femminile

1 chi sporca, deturpa, imbratta i muri con scritte o disegni

2 figurato spregiativo decoratore maldestro, affrescatore incapace, pittore da strapazzo

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE imbrattamuri imbrattamuri
FEMMINILE imbrattamuri imbrattamuri
SINGOLARE
MASCHILE imbrattamuri
FEMMINILE imbrattamuri

PLURALE
MASCHILE imbrattamuri
FEMMINILE imbrattamuri

permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

imbratta– (pref. e suff.)
imbrattacarte (s. masch. e femm.)
imbrattafogli (s. masch. e femm.)
imbrattalibri (s. masch. e femm.)
imbrattamento (s. masch.)
imbrattamuri (s. masch. e femm.)
imbrattaomero (s. masch. e femm.)
imbrattare (v. trans.)
imbrattarsi (v. pron. trans e intr.)
imbrattarello (s. masch.)
imbrattascene (s. masch. e femm.)
imbrattatele (s. masch. e femm.)
imbrattato (part. pass.)
imbrattatore (s. masch.)
imbrattatura (s. femm.)
imbratto (s. masch.)
imbrecciare (v. trans.)
imbrecciata (s. femm.)
imbrecciatura (s. femm.)
imbrefare (v. trans.)


---CACHE--- 5

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis