mansuetùdine

 
man|su|e|tù|di|ne
pronuncia: /mansueˈtudine/
sostantivo femminile

l'esser mansueto

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE mansuetudine mansuetudini
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE mansuetudine

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE mansuetudini

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

mansuescere (v. intr.)
mansuetano (agg.)
mansuetano (s. masch.)
mansueto (agg.)
mansuetudine (s. femm.)
manta 1 (s. femm.)
manta 2 (s. femm.)
Manta 2 (s. femm.)
mantacare (v. intr.)
mantace (s. masch.)
mantaco (s. masch.)
mantadura (s. femm.)
mantanente (avv.)
mantarro (s. masch.)
mantatura (s. femm.)
mante (s. masch.)
–mante (suff.)
manteau (s. masch.)
manteca (s. femm.)


---CACHE--- 3

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis