perdùcere

 
per|dù|ce|re
pronuncia: /perˈduʧere/
verbo transitivo

variante arcaica e letteraria di perdurre quelle nostre operazioni, le quali a salute ci possan perducere [Boccaccio]

Indicativo presente:  io perduco, tu perduci
Passato remoto:       io perdussi, tu perducesti
Participio passato:        perdotto

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

perdonismo (s. masch.)
perdonista (agg.)
perdonista (agg. e s. masch. e femm.)
perdono (s. masch.)
perdove (s. masch.)
perducere (v. trans.)
perduellione (s. femm.)
perduello (s. masch.)
perdurabilità (s. femm.)
perduranza (s. femm.)
perdurare (v. intr.)
perdurato (part. pass.)
perdurre (v. trans.)
perdutezza (s. femm.)
perduto (part. pass.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis