triumviràto

 
tri|um|vi|rà|to
pronuncia: /triumviˈrato/
sostantivo maschile

1 storia dignità, ufficio dei triunviri

2 per estensione, si dice di un gruppo di tre persone con funzioni direttive

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE triumvirato triumvirati
FEMMINILE
SINGOLARE
MASCHILE triumvirato
FEMMINILE

PLURALE
MASCHILE triumvirati
FEMMINILE

permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

trituzzare (v. trans.)
trituzzato (part. pass.)
triuggese (agg.)
triuggese (s. masch. e femm.)
triumvirato (s. masch.)
triumviro (s. masch.)
triunfale (agg.)
triunfante (agg. e s. masc.)
triunfare (v. trans e intr.)
triunfato (agg.)
triunfatore (s. masch.)
triunfetta (s. femm.)
Triunfetta (s. femm.)
triunfo (s. masch.)
triungulino (s. masch.)
triunvirato (s. masch.)
triunviro (s. masch.)
trivalente (agg.)


3

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis