triunfàre

 
tri|un|fà|re
pronuncia: /triunˈfare/
verbo transitivo e intransitivo

variante arcaica e letteraria di trionfare

Indicativo presente:  io triunfo, tu triunfi
Passato remoto:       io triunfai, tu triunfasti
Participio passato:        triunfato

Vedi la coniugazione completa


permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

triumvirato (s. masch.)
triumviro (s. masch.)
triunfale (agg.)
triunfante (agg. e s. masc.)
triunfare (v. trans e intr.)
triunfato (agg.)
triunfatore (s. masch.)
triunfetta (s. femm.)
Triunfetta (s. femm.)
triunfo (s. masch.)
triungulino (s. masch.)
triunvirato (s. masch.)
triunviro (s. masch.)
trivalente (agg.)
trivalente (s. femm.)
trivalenza (s. femm.)
trivalve (agg.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis