urtatùra

 
ur|ta|tù|ra
pronuncia: /urtaˈtura/
sostantivo femminile

1 raro familiare urtata, urto

2 figurato raro irritazione, eccitazione urtatura di nervi

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE urtatura urtature
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE urtatura

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE urtature

permalink



Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

urtarsi (v. pron. intr.)
urtata (s. femm.)
urtativo (agg.)
urtato (part. pass.)
urtatore (agg. e s. masc.)
urtatura (s. femm.)
urtica 1 (s. femm.)
urtica 2 (s. femm.)
Urtica 2 (s. femm.)
urticacea (s. femm.)
Urticacee (sost femm. pl.)
urticaio (s. masch.)
urticale (s. femm.)
Urticali (sost femm. pl.)
urticante (agg.)
urticare (v. trans.)
urticaria (s. femm.)
urticazione (s. femm.)
urticchiare (v. trans e intr.)
urticchiato (part. pass.)


---CACHE--- 4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis