diboscaménto

 
di|bo|sca|mén|to
pronuncia: /diboskaˈmento/
sostantivo maschile

atto, effetto del diboscare

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE diboscamento diboscamenti
FEMMINILE — —
SINGOLARE
MASCHILE diboscamento
FEMMINILE —

PLURALE
MASCHILE diboscamenti
FEMMINILE —

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

dibonarietà (s. femm.)
dibonario (agg.)
diborano (s. masch.)
diboro (s. masch.)
diboscamento (s. masch.)
diboscare (v. trans.)
diboscato (part. pass.)
diboscatore (agg. e s. masc.)
diboscazione (s. femm.)
dibotrio (s. masch.)
dibottamento (s. masch.)
dibottare (v. trans.)
dibraco (s. masch.)
dibrancare (v. intr.)
dibrancare (v. trans.)
dibrancarsi (v. pron. intr.)
dibrancato (part. pass.)
dibranchiato (s. masch.)


3

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis