diboscazióne

 
di|bo|sca|zió|ne
pronuncia: /diboskatˈtsjone/
sostantivo femminile

arcaico disboscamento

  SINGOLARE PLURALE
MASCHILE — —
FEMMINILE diboscazione diboscazioni
SINGOLARE
MASCHILE —
FEMMINILE diboscazione

PLURALE
MASCHILE —
FEMMINILE diboscazioni

permalink


Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

diboro (s. masch.)
diboscamento (s. masch.)
diboscare (v. trans.)
diboscato (part. pass.)
diboscatore (agg. e s. masc.)
diboscazione (s. femm.)
dibotrio (s. masch.)
dibottamento (s. masch.)
dibottare (v. trans.)
dibraco (s. masch.)
dibrancare (v. intr.)
dibrancare (v. trans.)
dibrancarsi (v. pron. intr.)
dibrancato (part. pass.)
dibranchiato (s. masch.)
Dibranchiati (s. masch. pl.)
dibromo– (pref.)
dibromoacetilene (s. masch.)
dibromobenzene (s. masch.)


4

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis